Come te nessuno mai…

მთელი ჩემი შეგნებული ბავშვობა ალექს დელ პიეროს და იუვეს ვგულშემატკივრობდი. ყველაზე მეტად რაზედაც ვნერვიულობდი იუვე და ალე იყვნენ. არც ვიცი ზუსტად როდიდან დავიწყე დელ პიეროს გულშემატკივრობა, მაგრამ დაახლოებით იმ პერიოდში ვნახე პირველად დელ პიეროს თამაში, როდესაც “ის” ტრავმა ახალი მორჩენილი ჰქონდა და ნამდვილად არ მახსოვს რამ მომხიბლა მის თამაშში ისე ძალიან, რომ მთელი შემდგომი ზრდასრული ცხოვრების განმავლობაშიც ყველა საფეხბურთო საკითხი, რაც დელ პიეროსთან იქნებოდა დაკავშირებული ძველი პატარა ბავშვივით განმეცადა.

დელ პიერო სრულყოფილი ფეხბურთელი იყო, ყველაფერი ქონდა; მითიური დარტყმა ორივე ფეხით, სტანდარტულები, პასი, მოედნის ხედვა, ტექნიკა,თამაშის რიტმის შეგრძნება, გოლის ალღო,  არცერთი უაზრო დრიბლინგი, უაზრო ცირკაჩული ფინტი, ყველაფერში ზომიერება და უმაღლესი კლასი.

დელ პიეროს პოსტერებით მქონდა სავსე ოთახი, პირველი დედაჩემმა მაჩუქა, იცოდა დელ პიერო მიყვარდა და ერთხელ სკოლიდან რომ მოვედი და ოთახში შემოვედი დელ პიეროს პოსტერი დამხვდა. სადღაც გადააწყდა დედაჩემი, მითხრა რო დავინახე გამახსენდი და გიყიდეო. იმ პოსტერს ჩემით მივამატე ბევრი სხვა და მთელი კედელი დელ პიეროთი და იუვეს ფეხბურთელებით გავავსე, დედაჩემი კი ნანობდა პირველი პლაკატი არ უნდა მეყიდა, მთელი კედელი გააფუჭეო, მაგრამ რაღას იზამდა..

რამდენი წელი გავიდა და დღეს ალეს ბოლო მატჩს ვუყურე ..

როგორ ტეხავს და  რა ცუდი გრძნობაა როდესაც შენი საყვარელი ფეხბურთელი მიდის ფეხბურთიდან,  მიდის.. მაგრამ როგორ მიდის?!

რა ქნას, ესეთია.. არ შეუძლია სხვანაირად, სულ ვამბობდი და ვფიქრობდი რო ყველაფერი დელ პიეროსთან დაკავშირებული რაღაც საფეხბურთო რომანტიზმით არის მოცული, თავის კარიერის ყოველი ნაწილი. ყოველთვის ეგრე იყო, არ შეუძლია ჩვეულებრივად გააკეთოს რამე, სულ რაღც სიმბოლიზმი უნდა დასდევდეს თან და ჩემნაირ გულშემატკივარს უხერხულ სიტუაციაში აგდებდეს და ცრემლებით ხეთქავდეს.. თან არ მიზიდავს ზოგადად სენტიმენტები, განცდები და რაღაცეები, არც ვლაპარაკობ და არც ვფიქრობ უაზროდ ცხოვრებისეულ სიბრძნეებზე, მაგრამ დელ პიეროს წასვლას იუვედან ესე ვერ გავატარებ..

ალე 18 წლის მოვიდა და ეხლა 37 წლის ასაკში ტოვებს იუვეს. 19 წელი  ემსახურა თავის გუნდს გულმოდგინედ.   ამ 19 წლის განმავლობაში ალე გახდა იუვეს ისტორიის საუკეთესო ფეხბურთელი, გაიტანა ყველაზე მეტი გოლი, ითამაშა ყველაზე მეტი მატჩი, მოიგო ყველაზე მეტი ტიტული, მოხსნა ყველა შესაძლო რეკორდი.. იყო კაპიტანი..10 ნომერი მსოფლიოს ყველა დროის ერთ-ერთ წარმატებულ კლუბში

იუვე როდესაც სერია ბ-ში გააგდეს, ალე პირველი იყო ვინც გუნდთან ერთად დარჩა
და დღეს როგორც გამარჯვებული ისე მიდის..

ვიცოდი რო მიდიოდა, მაგრამ არ ვამახვილებდი ყურადღებას, მქონდა იმედი რომ დარჩებოდა, სხვანაირად არც წარმომედგინა, მაგრამ ალემ თავისი კარიერის განმავლობაში როგორც გულშემატკივარს იმდენი დადებითი ემოცია მაჩუქა, რომ თითქოს უკვე გამძღარი ვიყავი, მეტს ვერ მოგცემს ფეხბურთელი, ალბათ უკვე მზად ვიყავი წასულიყო, ღიმილით და სინანულის გრძნობით გამეცილებინა..  ჩვეულებრივად, სასიამოვნო მომენტებს გავიხსენებდი და დავემშვიდობებოდი ჩემ ლეგენდას..

მაგრამ.. ამას ხო არ შეუძლია ნორმალური გრძნობით და ემოციით წავიდეს, არ გაეტანა და ისე წასულიყო?! მარტო ეს რომ იყოს იტყვი გაუმართლა, ბოლო მატჩში გაიტანაო, მაგრამ მთელი კარიერის განმავლობაში ყველაზე საჭირო, ყველაზე სიმბოლურ მომენტებშიც ესე ხდებოდა, ამიტომ მიყვარს ეს კაცი.. გიჟია, ხელოვანია და შეუძლია ფეხბურთი დაუვიწყარ ემოციად აქციოს

ყველაზე მეტად ის მიტყდება, რომ ადრე მიდის, ხო ადრე.. პარადოქსულად ჟღერს 38 წლის კაცისთვის ფეხბურთიდან “ადრე” წასვლა, მაგრამ როცა შეგიძლია?! ჩემთვის დელ პიერო არ დაბერებულა, არ ყოფლა ჩემი გულშემატკივრობის პერიოდში პერიოდი, როცა დელ პიერო ვეღარ თამაშობდა..  “სიბერეშიც” სულ ყველაზე ყველაზე უფრო გადამწყვეტი, შემოქმედი და კლასნი იყო
რა ვუყო ..  რო არ შეეძლოს, რო ვერ დარბოდეს, ვერ ასრულებდეს და არ აკეთებდეს ხო მარა.. იუვეს რო გულშემატკივრობ და მატჩის დროს რაღაც რო ვერ მიდის კარგად და 38 წლის ალექსას იმედი გაქვს, იმენა იმედი, რეფლექსი რო ალექსა გიშველის და მართლა ეგრე რო ხდება. რამდენჯერ მქონია შემთხვევა, იუვე ვერ იგებს.. და გამიფიქრია გამოვა ალე შეაბზრიალებს თავისი მითიური დარტყმით ბურთს ლამაზად.  მერე ვჩერდები და ვფიქრობ -  “სულ ეგრე ხო არ მოხდება, წინაზე ხო ქნა უკვე?!”..    მარა არა, გამოვა და ყველაზე გადამწყვეტ მომენტში, ყველაზე მაგრად რომ გაგიხარდება ზოგადად გოლი.. მაშინ გაიტანს..    ასაკს არ აქვს მნიშვნელობა..

მაგრად მინდოდა რომ გაეტანა ბოლო ოფიციალურ მატჩში

მიიღო ალემ ბურთი მე-2 წუთზე და ეგრევე ტრავმა  მიიღო, ესეც შენი საოცნებო და სიმბოლური ბოლო მატჩი – ვიფიქრე.     აშკარად უჭირს და მატჩს რომ რამე მნიშვნელობა ჰქონოდა მოითხოვდა კიდეც ალბათ ცვლილებას, ვუყურებ და კოჭლობით დარბის, იქით ექიმებს უყურებს, იჭყანება, ეტყობა რო ვეღარ გააგრძელებს მატჩს და აი აქ ვიფიქრე რომ სისულელე იყო იმის ფიქრი რომ წინასწარ დაწერილი ფილმის სცენარივით ჰეფი ენდით დამთავრდებოდა ყველაფერი.

ბოლო მატჩი და ეგრევე ტრავმა.. და თითქოს მორჩა, რა სიმბოლიზმი?! რის სიმბოლიზმი?! ტრავმა მიიღო და გავა ეხლა.. კაი რა, მართლა ყველაფერი ესეთი სიმბოლური  ხო არ იქნება ბოლო მატჩშიც გაიტანოს. არაუშავს  მაინც ზევსია ჩემთვის..

მაგრამ  ტრავმიანი დელ პიერო თამაშს აგრძელებს და გოლს იტანს..  სწორედ სიმბოლურად..

რა გოლი გაიტანა?! მიიღო ბურთი, ვიცი რო იქით უნდა გაუშვას, ზევითა მარჯვენა კუთხეში, “ალა დელ პიერო” როგორც ბევრჯერ გაუტანია კარიერაში, მე ვიცი რო ეგრე დაარტყავს, სტადიონმა იცის, ველოდებით, მეკარემაც იცის და იქით ელოდება..  ნაბიჯს დგამს რომ აუღებელი ბურთის აღების შანსი ქონდეს.. მაგრამ ალეს ერთფეროვნება არ უყვარს, ატყუებს ყველას და მარცხნივ უტანს..

მეორე ტაიმის დასაწყისში  ალექსა უნდა გაიყვანოს კონტემ.. აწია დამხმარე მსაჯმა 10 ნომერი და ვიცი ალე ბოლოჯერ უნდა გავიდეს სტადიონიდან და ნელ-ნელა ემოციები მაწვება.  ოთახში ჩემი ძმა და დედაჩემი შემოვიდნენ რაღაცაზე..  “დეე, ნახე დელ პიერო მიდის ფეხბურთიდან, ბოლო მატჩია.. ” … “სულ მიდის დედა?” …..

ვსო ცვლიან ალექსას.. ალემ გამოიხედა და უცბად ვერ გავიაზრე რომ ბოლო წამები იყო დარჩენილი,  სულ მქონდა იმედი რომ დარჩებოდა…  მერე სტადიონს თავი დაუკრა, ყველა ფეხბურთელი ერთ ადგილას შეიკრიბა და ტაშით აცილებენ, მოულოდნელად ვიგრძენი რომ ცრემლები მაწვება..  “არ იტირო, ტეხავს შეჩემა” ვფიქრობ ჩემთვის, მეუხერხულება ჩემებთან..  კბილებს ვაჭერ ერთმანეთს “ტეხავს, ტეხავს..”     ვსო უკვე უნდა წამომივიდეს.. “სტალინი, ჰიტლერი.. გლობალიზაცია.. 7X7=42.. არა 49, რენინ-ანგიოტენზინის მოქმედების მექანიზმი, პამელა ანდერსონი”  მაინც ვერ გადამაქვს ყურადღება, თან სხვაგან მინდა გავიხედო მარა ვერ გავმაზავ ამ მომენტს.. აჰა უკვე წამომივა, მაგრამ გადამწყვეტ მომენტში ცრემლის სეკრეტორული ჯირკვლების არაბუნებრივი კონტორლის  ხარჯზე შევაჩერე როგორღაც.. და ვდრუგ ვიღაც ტვლიპინა გულშემატკივარი იჩითება ეკრანზე და ტირის ბავშვივით…. შევხედე, ვეღარ მოვითმინე და ამიტყდა ტირილი მეც..  თან სხვადასხვა მომტირალე ადამიანებს ანახებენ, მეც აღარ მიჩერდება ცრემლები.. და მერე იმენა მომყვა და მომყვა..

არვიცი, ისეთი შეგრძნება მაქვს თითქოს მართლა დამთავრდა რაღაც, თითქოს ერთად ვიზრდებოდით მე და ალექსა,  კვირიდან-კვირამდე, წლების განმავლობაში. თითქოს მართლა ცოტა ხნის წინ იყო, როცა 8 წლის ვიყავი, ვიჯექი საბან მოხვეული ტელევიზორის წინ, ჩაბნელებულ ოთახში და ამის თამაშებს ვუყურებდი და ეხლა..

მიხარია, რომ ამ ლამაზი და სიმბოლური კადრებით იხურება ალეს კარიერა, გამარჯვებული წავიდა 20 წლის მერე იმიტომ რომ ჩემპიონი იყო..

მე იუვეს ისევ ძველი შეამართებით ვუგულშემატკივრებ, მაგრამ ძალიან დიდი რაღაც დამაკლდება. არ არსებობს ჩემთვის იუვე ალეს გარეშე და პირიქით…

აღარ იქნება ჩემთვის ზოგადად ფეხბურთი იგივე, არადა რამხელა ბედნიერების მოტანა შეუძლია ამ სპორტს ხალხისთვის, ვინც მართლა გულით გულშემატკივრობს და მთელი არსით არის ჩართული თავისი გუნდის არსებობაში, წარსულზე, მიღწევებზე, სტატისტიკებზე, თამაშებზე, მომავლის მატჩებზე და ა.შ.

ძალიან მაგარი შეგრძნებაა, როდესაც შენი გუნდი იგებს რაღაც მნიშვნელოვანს, როდესაც მნიშვნელოვან გოლს იტანს და ათმაგად უფრო სასიამოვნოა ეს ყველაფერი, როდესაც შენი საყვარელი ფეხბურთელი აკეთებს ამას.  აღარასოდეს აღარ მექნება თითქოს იმ არაფრის მომცემი ბედნიერების შეგრძნება როცა ალეს გააქვს გოლი.. და ყვირი, გიჟი ხარ, ამაყობ. მეორე დღეს სასიამოვნო აშუშენიით იღვიძებ.

ალეს შესთავაზეს 10 ნომრის ამოღება იუვედან, ისე რომ ალეს საპატივცემულოდ სხვას ვეღარასდროს ჩაეცვა, 10 ნომერი, რომელიც ფეხბურთში სიმბოლოს, ყველაზე ძლიერ და კრეატიულ ფებურთელს ნიშნავს, მაგრამ თვითონ ალექსმა როგორც შესაბამებოდა ისე უპასუხა: “პატარა რომ ვიყავი ვოცნებობდი იუვეს 10 ნომრიანი მაისური მცმოდა, მინდა სხვა ბავშვებსაც ჰქონდეთ ამ ოცნების ასრულების საშუალება”
არადა ერთი მხრივ კარგი იქნებოდა, მერე, წლების მერე, იქით სადღაც მომავალში, პატარა იუვეს გულშემატკივარი რომ იკითხავს, რატომ არ არის ჩვენს გუნდში 10 ნომრით ფეხბურთელიო, ვინმე თეთრ წვერიანი ბაბუა უპასუხებს, რომ ადრე, ერთ დროს, იყო ერთი… ლეგენდა ლეგენდათა შორის, ალექს დელ პიერო..

დამაკლდება ალე …  დამაკლდება დროშები, რომლებიც იუვეს მატჩის დროს ფრიალებენ 20 წელია,  მაგალითად ჩემი საყვარელი, “Come te, nessuno mai” (როგორც შენ არასდოს არავინ) Come te nessuno mai…

Posted in ზოგადი | Tagged , , , | Leave a comment

დემაგოგია=წარმატებული გამოცდები

როგორც ხშირად ხდება სწავლისადმი განმსჭვალული ენთუზიაზმი გვერდების წაკითხვასთან ერთად ნელ-ნელა მიილევა ხოლმე, მე ეს განსაკუთრებულად გამოხატულად, მძიმე ფორმებში, მახასიათებს და ამიტომაცაა რომ ასათვისებელი მასალის მხოლოდ 25-30% ვითვისებ კარგად, დანარჩენს კი ფორმალურად მივაფუჩეჩებ ხოლმე, მაგრამ მედიცინა ისეთი სფეროა ხშირად თეორიული მასალის 25-30% არ არისა საკმარისი, ხოდა აი აქ მერხევა..  

აი მაგალითად, რამდენიმე დღის წინ ოტორინოლარინგოლოგიაში გამოცდა მქონდა, გამოცდამდე რამდენიმე დღით ადრე კი საგამოცდო ბილეთები დაგვირიგეს, სულ 30 ბილეთი, რომელიც თავის მხრივ 5 საკითხს მოიცავდა. ერთი საკითხის სასწავლად მინიმუმ 3-4 გვერდი რთული სამედიცინო ლექსიკით გაჟღენთილი ტექსტი უნდა წაგეკითხა და როგორმე დაგემახსოვრებინა. მოსამზადებლად 4 დღეს გვქონდა, მაგრამ სწავლას, როგორც ყოველთვის, ბოლო დღეს (ღამეს) საგამოცდო eve-ზე შევუდექი :D

დავიწყე სწავლა და I, II, III, ბილეთები იდეალურად ვისწავლე, მე-4, მე-5 ბილეთებიც კარგად დავამუღამე, მაგრამ ისე იდეალურად არა, როგორც პირველი სამი ბილეთი, მოკლედ ყოველი შემდეგი ბილეთი წინამორბედზე ცუდად ვიცოდი და ალბათ რთული მისახვედრი არ არის თუ რამდენად მოუმზადებელი დავტოვე ბოლო 10 ან 5 ბილეთი, თან უკვე დილის 5 საათი სრულდებოდა და მეც ზედმეტი სწავლით თავი აღარ შემიწუხებია, წიგნი გვერდზე გადავდე და მომავლის იმედით მივეცი ღრმა ძილს :D

გათენდა და მეც გავეშურე კონსტიტუციის ქუჩაზე, ოტორინოლარინგოლოგიის კლინიკაში, სადაც გამოცდა უნდა მქონოდა. გამოცდა მალევე დაიწყო და 20-30 წუთის ლოდინის შემდეგ ჩემი ჯერიც მოვიდა, როდესაც ოთახში შევედი ლექტორი  ჟურნალს თუ რაღაცას ავსებდა და არც შემოუხედია ისე მითხრა აიღე ბილეთიო, მეც მაგიდაზე მიმოფანტულს პატარა ბილეთუკებისკენ დავიხარე და ერთ-ერთი ამოვიღე, სადაც იმ ბილეთის ნომერი იყო მითითებული, რომელიც უნდა ჩამებარებინა.. ავიღე ბილეთი შემოვატრიალე და.. N25..  :(( არადა აზრზე არ ვარ. ლექტორს ცალი თვალით შევხედე, ის კვლავ რაღაცას ავსებდა და არ შეუმჩნევია როგორ ავიღე ბილეთი, მეც დრო ვიხელთე და აღებული ბილეთი უკან შევაცურე და სწრაფად ახალი ამოვიღე..  დავხედე და… N29..  ბლინ! :((

ლექტორისთვის აღარ გამიხედია (სად მქონდა მაგდენი დრო) და N29 უცბადვე ისევ უკან დავდე და ახალი ავიღე და ამ დროს ლექტორის ბოროტი ხმა მესმის..  “ჰა, რას შვრები?!”, დამიჭეირეს რაღას ვიზამდი, მაგრამ ბოლოს აღებული ბილეთის ნომერი მაინც ხელში შემრჩა და მეც ჩემს ადგილზე გავეშურე დასაჯდომად, ამოვატრიალე ბილეთი, რომლის ნომერი ჯერ არ მენახა, დავხედე და.. N28

აი ესე ფატალურად არ მიმართლებვს, მაგრამ მიუხედავად ამისა ჩემი კარგად განვითარებული თანდაყოლილი დემაგოგიის ხარჯზე გამოცდა მაინც სუპერწამრატებით ჩავაბარე, გამოვიყენე რა წინასწარ

შემუშავებული შაბლონური ფრაზები, ანუ ისეთი ფრაზები რომლითაც ნებისნმიერი დაავადების აღწერაა შესაძლებელი, რომელიც თხრობას ახანგრძლივებს და ლექტორს ნაცარს უყრუს თვალებში,

მაგალითად:  “დაავადება X პათოლოგიური დაავადებაა, რომელიც გამოწვეულია ინფექციური აგენტის ორგანიზნმში მოხვედრასთან  და იწვევს ადგილობრივ იმუნურ პასუხს… ბლა ბლა ბლა..”

Passed!!!

Posted in ზოგადი | 5 Comments

აინშტაინი და ატომური ბომბი

1939 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე 1 დღით ადრე, ალბერტ აინშტაინმა ამერიკის პრეზიდენტს, ფრანკლინ რუზველტს წერილის მისწერა:

სერ, უახლოეს მომავალში, ელემენტი ურანიუმი შესაძლებელია გარდაიქმნას ახალ და მნიშვნელოვან ენერგიის წყაროდ.  ამ სიტუაციასთან მიმართებაში წარმოქმნილი საკითხები მოითხოვს განსაკუთრებულ ყურადღებას და, თუ საჭიროა, სწრაფ მოქმედებასაც კი ადმინისტრაციის მხრიდან. ბოლო ხანებში ჩატარებულმა ცდებმა ცხადყო, რომ ურანიუმში შეიძლება წარმოიქმნმას ბირთული ჯაჭვური რეაქცია, რომელიც შესაძლებელს გახდის ახალი და განსაკუთრებულად ძლიერი ბომბების კონსტრუირებას.

ეს გახლავთ წერილის შემოკლებული და შინაარსობრივად საკვანძო მონაკვეთი. საქმე იმაშია, რომ ალბერტ აინშტაინისთვის ნათელი გახდა, რომ მის მიერ შექმნილი ფორმულით (E=mc²) შესაძლებელია ნაცისტებს ბოროტად ესარგებლათ და ატომური ბომბის ასაგებად გამოეყენათ, ეს კი საფრთხეს უქმნიდა შეერთებულ შტატების უსაფრთხოებას. ამ წერილმა საფუძველი დაუდო მოვლენათა განვითარების დიდ ჯაჭვს, რომელმაც შემდგომში ჰიროშიმა-ნაგასაკის  განადგურებაც კი გამოიწვია. ალბერტ აინშტაინი საკუთარ მონათხრობებში ამბობს, რომ ამ წერილის დაწერას მისი ცხოვრების ერთ-ერთ ყველაზე დიდ შეცდომად მიიჩნევს.

ეს არის ისტორია E=mc² – ის შესახებ და თუ როგორ შეცვალა მან სამუდამოდ ისტორია და თავად აინშტაინი.

მეორე მსოფლიოს ომის დაწყებამდე 1 დღით ადრე მსოფლიოში ყველაზე განთქმული მეცნიერი, ალბერტ აინშტაინი, ნიუ იორკის გარეთ არსებულ სანაპიროებზე ისვენებდა. იგი ბუნებით პაციფისტი გახლდათ, მას სურდა ევროპაში გამეფებული ძალადობისთვის ზურგი ექცია, ამიტომ იგი გამოიქცა ნაცისტების გერმანიიდან და იმედოვნებდა, რომ მუშაობას სიწყნარეში და სიმშვიდეში გააგრძელებდა, მაგრამ ერთ დღეს მისი სიმშვიდე მოულოდნელმა სტუმარმა დაარღვია, რომელიც თავის დროზე ასევე გამოექცა ნაცისტებს. მისი სახელი იყო ლეო ზილარდი, ასევე ბრწყინვალე მეცნიერი, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში მეგობრობდა აინშტაინთან. ლეო ზილარდი მოვიდა, რათა დაერწმუნებინებინა მისი ძველი მეგობარი იმის შესახებ, რომ მსოფლიო ახალი დამანგრეველი იარაღის საფრთხის წინაშე იდგა და რომ მათ აუცილებლად რაიმე უნდა მოემოქმედებინათ ამ საფრთხის თავიდან ასაცილებლად. Continue reading

Posted in ზოგადი | Tagged , , , , , , , , , , | 18 Comments

ელექტროკარდიოგრაფია, ნაწილი II

Moved To Allmed.ge

Posted in ელექტროკარდიოგრაფია | Leave a comment

Brand New..

ჩამოვიდა, ჩამოვიდა..

ესეც ჩემი დესკტოპი ჩემი საყვარელი ვოლით :D

Posted in ზოგადი | 3 Comments

სტატინები

რა არის სტატინები და როგორ მოქმედებენ ისინი?

სტატინები ( HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები )  მიეკუთვნებიან იმ ნივთიერებებს, რომლებიც ამცირებენ ქოლესტეროლის დონეს იმ ინდივიდებში, ვისაც აღენიშნებათ ჰიპერლიპიდემია ( ცხიმების დიდი რაოდენობა სისხლში) და შესაბამისად იმყოფებიან გულ–სისხლძარღვოვანი დაავადებების გაორმაგებული რისკის ქვეშ.  სტატინები მოქმედებენ ენზიმ HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბირებით.  HMG-CoA რედუქტაზა წარმოიქმნება ღვიძლში და მისი მთავარი ფუნქციაა ქოლესტეროლის სინთეზი.

ქოლესტეროლი არის ცხიმის მაგვარი ნივთიერება, რომელიც მოიპოვება სისხლში და სხვადასხვა უჯრედებში. აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ ქოლესტეროლი ორგანიზმში ბუნებრივად არსებული ნივთიერებაა და ყველა ჯანმრთელი ორგანიზმის აუცილებელი შემადგენელი კომპონენტია. ქოლესტეროლის 75% ღვიძლში და ორგანიზმის სხვა უჯრედებში სინთეზირდება, ხოლო 25%–ს ადამიანი საკვებიდან იღებს.

ქოლესტეროლმა შეიძლება უარყოფითი გავლენა იქონიოს ადამიანის ჯანმრთელობაზე თუ სისიხლში დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების დონე დასაშვებზე მაღალია. დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (LDL – Low Density Lipoprotein) დონის ამაღლებას სისხლში სხვადასხვა ფაქტორებმა შეიძლება შეუწყონ ხელი, მაგ. არაჟანსაღი საკვები, გენეტიკური ფაქტორები, ფიზიკური აქტივობის ნაკლებობა და მოწევა.  HDL – High Density Lipoprotein ანუ მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინები, ასევე ცნობილი, როგორც “კარგი” ქოლესტეროლი, ქოლესტეროლის სახეა, რომლის რაოდენობა სისხლში უნდა აღემატებოდეს 40მგ/დლ–ს

როგორც ზევით აღვნიშნეთ ქოლესტეროლის, კერძოდ კი LDL ქოლესტეროლის მაღალი რაოდენობა სისხლში, გულ–სისხლძარღვოვან სისტემას გაორმაგებული რისკის ქვეშ აყენებს, რამეთუ ქოლესტეროლი სისხლძარღვებში წარმოქმნის ფოლაქებს, რომლებიც არტერიების კედლებზე გროვდება და ავიწროებს სისხლძარღვის დიამეტრს, შეიძლება ისეც მოხდეს, რომ მთლიანად დაიხშოს სისხლძარღვის კედელი, ასეთ შემთხვევაში ორგანიზმის იმ ნაწილს, რომლის სისხლძარღვის ჩაკეტვასც მოხდა ვერ აწვდის სისხლს შესაბამის ორგანოს და იწყება იშემია. მაგალითად თუ ფოლაქი დაეხშო კორონარულ არტერიებს, ვითარდება მიოკარდიუმის ინფარქტი, თუ დაიხშო ის სისხლძარღვები, რომლებიც თავის ტვინს მიაწოდებენ სისხლს, ვითარდება ინსულტი…. to be continued..

Posted in მედიცინა | Leave a comment

მეხსიერების გაუმჯობესება

ამ გვერდზე

Allmed.ge

Posted in მედიცინა | 1 Comment